dr Teresa “ŻŻP” Święćkowska

Zajęcia z doktor Święćkowską wcale się jeszcze nie skończyły, w przyszłym semestrze już czeka na nas Komunikacja Medialna. I może nie być taka zła, nie licząc godzin, w jakich ma się odbywać (późnonocnych…). Śmiem tak twierdzić, gdyż najciekawsze zajęcia z Technik Komunikacji dotyczyły właśnie mediów, a dokładniej - okładek Wprost i różnych reklam, o których dyskutowaliśmy i próbowaliśmy odnaleźć zaszyfrowany przekaz
Read the rest of this entry »

Barbara Sordylowa “Informacja naukowa w Polsce. Problemy teoretyczne, źródła, organizacja” - jest to nie tyle recenzja, co bardziej rozbudowany spis treści tej książki, żeby można się było rozeznać, co właściwie w niej jest. Może to się komuś przed sesją przydać.

Przede wszystkim książka napisana jest łatwym językiem i dobrze się ją czyta, co już uważam za duży plus. Jest to w sumie krótkie podsumowanie najważniejszych pojęć z naszej dziedziny. W pierwszym rozdziale Sordylowa tłumaczy problemy terminologiczne, przede wszystkim skupiając się na terminie “informacja naukowa”, jak i jego pochodnych, typu informatologia oraz jego odpowiedniki w innych językach.

Omówi, czym są źródła informacji i opisuje różne podziały typów dokumentów (naukowe, audiowizualne, normalizacyjne itp. Odnoszę jednak dziwne wrażenie, że teraz nie używa się już terminu “dokumenty naukowe”…).

Read the rest of this entry »

Ponieważ jest to moja praca zaliczeniowa, napisana jest w trochę specyficzny sposób… ale może komuś się do czegoś przyda

John Fiske, profesor na Wydziale Sztuk Komunikowania Uniwersytetu w Wisconsin, w książce „Wprowadzenie do badań nad komunikowaniem” przedstawia główne tezy dotyczące teorii komunikowania razem z analizami licznych przykładów oraz przybliża badania najważniejszych autorów z zakresu tej tematyki.

Fiske swoje rozważania nad komunikacją rozpoczyna od pracy Shannona i Weavera „Mathematical Theory of Communication”. Późniejsze modele Gerbnera, Lasswella, Newcomba, Westleya i MacLeana oraz Jakobsona będą zawsze odnosić się w jakimś stopniu do modelu komunikacji zawartego w wymienionej pracy. Autor, przy okazji omawiania modelu Shannona i Weavera, prowadzi rozważania nad redundancją (tym, co w komunikacie przewidywalne i konwencjonalne, w przeciwieństwie do entropii, oznaczającej nieprzewidywalność).

Read the rest of this entry »

Czyli po prostu typowa szkolna informatyka Na dzień dobry otrzymaliśmy informację, że jak umiemy się obsłużyć Wordem, Excelem czy PowerPointem, to możemy na zajęcia bez żadnych konsekwencji nie przychodzić*. Po części związane to było z niewielką salą komputerową (już chyba pierdylion razy wałkowany był temat pt. “sale za małe, studentów za dużo”), a po części chyba panu Krupie nie chciało się uczyć 90 osób włączania komputera

Read the rest of this entry »

Dr hab. Mieszko “Zawieszenie” Tałasiewicz

Mgr Ewa “Polewam się wodą” Kaniowska

Dr Katarzyna Kuś

Logika bardzo szybko podzieliła studentów na tych, którzy ją polubili i tych, którzy ją znienawidzili. Wynikało to głównie ze sposobu prowadzenia zajęć przez poszczególnych wykładowców. Moja grupa akurat powodów do narzekań nie miała, gdyż dr Tałasiewicz, zwany powszechnie Mieszkiem, okazał się być całkiem sympatycznym człowiekiem. Niestety, nie zdobył sobie aż tak dużego grona fanek co panowie Ochmański i Krupa, choć - moim zdaniem - zasłużył sobie.

Mieszko urzekł nas roztrząsaniem problemu Ali, która ma kota, a jeśli ma kota, to kot jest od niej mądrzejszy, ale nie jest, więc Ala nie ma kota. Ewentualnie rozprawiał o filozofach, którzy bywają matematykami, ale nie wszyscy, co zmuszało niestety studentów do rozrysowywania zbiorów. Próbował nam też udowodnić, że żaba jest zielona, tzn. Kermit jest zielony, bo jest żabą (ew, jest żabą, bo jest zielony).

Read the rest of this entry »