dr Maria Przastek-Samokowa

Jak sama nazwa wskazuje, uczyliśmy się o użytkownikach informacji, ich potrzebach informacyjnych i ich rodzajach. Generalnie dowiedzieliśmy się co nieco o tym, czego ludzie szukają i dlaczego szukają, a ponieważ zahaczyliśmy też o użytkownika niekonwencjonalnego, to powinniśmy umieć pomóc każdemu w odnalezieniu tego, czego potrzebuje (aczkolwiek myślę, że kolega Stefan mógłby dorzucić jeszcze parę ciekawych typów użytkowników biblioteki, do których strach podejść ).

Read the rest of this entry »

dr Mariusz Luterek

Jeśli każdemu wykładowcy przyporządkować jeden element nazwy przedmiotu, to dr Grygrowski dostałby książki, prof. Kołodziejska bibliotekę, a dr Luterek informację.

Na początek musieliśmy nauczyć się odróżniać informację od danych a wiedzę od mądrości, co niekoniecznie może być łatwe. Ale naprawdę polegliśmy na społeczeństwie sieciowym i informacyjnym, nie mówiąc już o społeczeństwie wiedzy. Większość z nas zaufało najlepszemu przyjacielowi człowieka, czyli Google. Tym samym zaskoczyliśmy dr Luterka niezwykle ciekawą definicją:

Społeczeństwo wiedzy - wzrost roli wiedzy w społeczeństwie. S.w. to społeczeństwo obywatelskie w dobie społeczeństwa informacyjnego.

Read the rest of this entry »

prof. dr hab. Jadwiga Kołodziejska

Wykłady z PNOK-u trwały aż rok, najpierw na zmianę ze Źródłami Informacji, a potem Komunikacją Społeczną. Przynajmniej dla mnie były to jedne z ciekawszych zajęć, na których można było poza teorią z naszej dziedziny usłyszeń sporo oryginalnych ciekawostek i praktycznych wskazówek. Pozwolę sobie zrobić to podsumowanie właśnie w formie wyboru takich nowalijek:

- Estończycy wyśpiewali sobie wolność - ponieważ Rosjanie zabraniali im wydawać książki i czasopisma po estońsku, zakładali chóry i w swoim języku śpiewali.
- Na Islandii mają święto swojego języka.
- Dobra praca biblioteki nie zależy od liczb
- Nie wszyscy mają dostęp do wiedzy - społeczeństwo wiedzy jest elitarne.
- Najwięcej czytają Hindusi.
- To nieprawda, że internauci nie czytają - wręcz przeciwnie, są bardzo aktywnymi czytelnikami.
- Rosjanie wystrzelili pierwsi sputnik w kosmos, bo czytali więcej klasyki niż Amerykanie, a czytanie rozwija też zdolności do przedmiotów ścisłych.
- Wiedza historyczna przekazywana w szkole to rupieciarnia, nikt potem tego nie pamięta. Stosunek do przeszłości przychodzi z wiekiem
- Gospodarka odpowiada za poziom edukacji i nauki.
- Bibliotekarz musi piec ciasteczka i pić kawę z radnymi.
- Boimy się tekstu, nie telewizji, bo ta jest ulotna, kiedy tekst jest trwały.
- Nikt nie uczy się historii z dzieł historycznych, tylko z literatury pięknej.
- Biblioteka to miejsce spotkań i dialogu.
- Cenzurę dzielimy na trzy typy: prewencyjną, postpublikacyjną, wziąć i spalić.

Read the rest of this entry »

Moje osiedle jest dosyć specyficzne. Blok ma kształt kwadratu, wewnątrz którego znajduje się podwórko. W cudownych czasach mojej młodości mieliśmy piaskownicę, huśtawki, kosz do rzucania piłki, ławkę. Zbieraliśmy się wszyscy właśnie na podwórku, bo gdzie mieliśmy iść? Ludzie w tym samym wieku, wspólne zainteresowania - ewentualnie można było do kogoś do domu wskoczyć. Teraz sporo się zmieniło, co zresztą obserwuję “skokowo”, bo przyjeżdżam do Płocka raz na dwa tygodnie i za każdym razem spotyka mnie jakaś niemiła niespodzianka. Najpierw zagrodzili nasze osiedle, co spowodowało, że zamieszkałam w getcie (ja wiem, że to nieładnie tak żartować, ale tak na to wtedy mówiliśmy - no przepraszam, wokół wejścia na moją klatkę w koło tylko mur i kraty…), potem pozagradzali część trawników a wewnętrznym podwórku, czego sensu do tej pory nie udało mi się zrozumieć. Na koniec zniknął plac zabaw.

Read the rest of this entry »

dr Teresa “Tereska” Święćkowska

Wykłady z komunikacji medialnej zaczęły się stosunkowo późno, bo dopiero gdzieś w marcu (najpierw mieliśmy wykłady z Zagadnień Wydawniczych i Księgarskich). Niespodziewanie dowiedzieliśmy się, że będziemy korzystać z książki i w sumie warto by ją nabyć, a była to “Cywilizacja Medialna” Tomasza Goban-Klasa (tak swoją drogą - dojście do tego, jak się pisze to nazwisko zajęło mi tysiąclecia i przybierało po drodze niesamowite formy… tzn. w końcu przeczytałam je na okładce _-_). Skoro już przy książce jesteśmy to powiem, że czytało się ją dobrze, ale gorzej się z niej egzamin pisało.

Read the rest of this entry »