dr Michał Zając

Na zajęciach z dr Zającem poznawaliśmy polski rynek książki. Naszym pierwszym zadaniem było przyjrzenie się najważniejszym czasopismom branżowym, później czytaliśmy “Public relations na rynku książki” Kuby Frołowa (studenci INiB polecają!), dowiedzieliśmy się, dlaczego książka jest produktem wyjątkowym, dyskutowaliśmy o taniej książce w supermarketach i podatku VAT, największych wydawcach i dystrybutorach i o wszystkim innym, co dotyczy sprzedawania książek.

Osobiście bardzo te zajęcia lubiłam, choć niektórzy woleli PNOK Zwykle pracowaliśmy na jakimś tekście, który trzeba było przeczytać, także w języku angielskim. Z tym z resztą był problem, bo tekst był dosyć trudny (choć w sumie jak się go już zrozumiało, to był łatwy, tylko trudnych słów używał), więc niektórzy się przy nim poddali. Głównie jednak opieraliśmy się na artykułach z polskich czasopism branżowych. A no właśnie, z tym każdy student IINiSB musi się zapoznać:

Notes Wydawniczy
Nowe Książki
Magazyn Literacki Książki
Wydawca
Biblioteka Analiz
Wiadomości Księgarskie

A poza tym:
Ruch wydawniczy w liczbach
Roczniki statystyczne GUS-u
Raporty Łukasza Gołębiewskiego
wirtualnywydawca.pl
www.książka.net.pl

Później toczyliśmy dyskusje, tak jak te wyżej przeze mnie wspomniane, jednakże muszę przyznać, że czasami z drem Zającem ciężko się dyskutuje, ze względu na donośmy głos i zwyczaj wtrącania się w cudzą wypowiedź. W każdym razie teoretycznie wypowiedzieć mógł się każdy, kto chciał, a nawet ten, kto nie chciał, gdyż dr Zając - mając już dość wypowiedzi moich i Gosi - zaczął wyciągać ochotników. A mi kazał już siedzieć cicho A ja tak lubię jakieś głupoty pogadać, choć czasami tematy były trudne, jak chociażby dosyć długi tekst o dystrybutorach, marży, cenie detalicznej, fakturach zamkniętych - straszne rzeczy chwilami

Dr Zając okazał się człowiekiem o bardzo zgryźliwym poczuciu humoru, że tak to nazwę Dowcipy o technologii gumiaków tudzież inne złośliwe komentarze przyprawiały nas o łzy śmiechu (choć myślę, że osobom, do których były kierowane, do śmiechu nie było ). Dr Zając raczył nas też anegdotkami z rynku wydawniczego, np. o kultowej książeczce dla dzieci opowiadającej o krecie, któremu ktoś zrobił kupę na głowę. No i teraz nasz kret podróżuje i szuka sprawcy, prosząc różne zwierzęta, by pokazały mu, jak robią kupę. Jakkolwiek głupio by to brzmiało, jest prawdziwe Nie będę się wypowiadać na temat książki, której nie czytałam, ale opis na stronie wydawcy mnie rozbroił: To bardzo dowcipna i pouczająca historia, dzięki której dzieci mają okazję poznać bogaty świat przyrody od trochę innej strony.

Poza tym dzięki drowi Zającowi wybraliśmy się na Targi Książki (tzn. część z nas może i tak by się wybrała, ale to zawsze był taki dodatkowy impuls ). A skoro już przy targach jesteśmy, to zamieszczam obiecane zdjęcie, ze specjalną dedykacją dla dra Zająca

Praca Justyny Trzaski do wierszy Tuwima:

No i to dr Zając zachęcił nas do wzięcia udziału w Tygodniu Holenderskim. Tak więc jego zasługi dla naszego rozwoju intelektualno-kulturowego są niepodważalne

ZALICZENIE:

I tu mieliśmy do napisania pracę. Tym razem miał to być “Raport z rynku” - mieliśmy wybrać sobie jakiś segment rynku, np. książki akwarystyczne, o Hitlerze (z pozdrowieniami dla Sebka ), o muzykach, maszynach rolniczych, literaturę kobiecą, dziecięcą (ale to tylko dla samobójców, gdyż literatura dla dzieci to konik dra Zająca… to jak rozmawiać z dr Nowakiem o bibliografii), komiksy, książki kulinarne i tak dalej co tylko można wymyślić. Potem mieliśmy udać się do pięciu punktów sprzedaży, pogrzebać w sklepach internetowych, a nawet w taniej książce w supermarketach i zobaczyć, jakie są wydawnictwa, tytuły, ceny, dostępność, szata graficzna. Watro też było poszukać recenzji czy artykułów w branżowych czasopismach. Słowem - napisać o danym segmencie rynku wszystko, co się da, i by przybliżyć, jak się prezentuje Generalnie było to całkiem fajne zadanie, co prawda czaso- i pracochłonne, ale ja się całkiem dobrze przy pisaniu tego bawiłam No i wzięłam sobie zupełnie nieznany mi segment, więc dowiadywałam się wszystkiego od zera.

Na dzień dobry zostaliśmy ostrzeżeni, że im bliżej terminu oddania, tym więcej niebezpieczeństw czyha na naszą pracę. Pliki się nagle kasują, komputery się psują, drukarki zacinają (albo tusz się kończy - mi osobiście zabrakło papieru ), psy robią się nagle głodne a koty wyjątkowo chętne do drapania. Wyposażeni w tę wiedzę pilnowaliśmy uważnie naszego sprzętu elektronicznego tudzież zwierząt. Tymczasem zagrożenie przyszło z całkiem niespodziewanej strony - zaginął klucz do biblioteki instytutowej! Co to ma wspólnego z naszą pracą? Otóż wszystkie je mieliśmy zebrać do wspólnego pudła i zamieść dr Zającowi w środę wieczorem. Pudło, gdzie można było zostawiać prace, stało właśnie w bibliotece. Dr Zając stwierdził, że pobiliśmy wszystkie dotychczasowe roczniki i już widzę, jak to opowiada przyszłemu pierwszemu rokowi W każdym razie okazało się, że w bibliotece utknęły tylko dwie prace - moje i Pauliny plus czyjaś karta egzaminacyjna. No i straciliśmy pudło. Już miałyśmy lecieć i drukować nasze wypociny drugi raz, kiedy zjawili się wybawcy - ślusarze. I na dzień dobry spytali, czy jest klucz Gdy okazało się, że nie - poszli po narzędzia _-_ A biedne studenty się stresowały… Ostatecznie nasze prace udało się uwolnić, choć nie był to koniec niemiłych zdarzeń. Pudło okazało się być za słabe, nie wytrzymało ciężaru prac i rozwaliło się, wysypując zawartość na podłogę. Dr Zając nie był zachwycony…

Jak prezentowały się oceny? Ano różnie. Z tego, co pamiętam, dwój było z kilkanaście, choć część to pewnie martwe dusze. Sporo było trójek, trzy i pół, ale też dużo piątek. Zresztą, niektóre trójki to mnie nie dziwią, bo prace wyglądały, jakby ich nikt przed oddaniem nie przeczytał A dr Zając wyłapytał różne błędy bezlitośnie. Mi samej jest trochę smutno, bo o ile inne prace miały jakieś komentarze, to na mojej nawet oceny nie było napisanej Ba, nawet jednego błędnego przecinka mi dr Zając nie podkreślił… A co najlepsze, nie zauważył, że zarówno w spisie treści, jak i w nagłówku, zamiast napisu “bibliografia” widnieje… “biografia” _-_ Szkoda, że żadnego komentarza nie dostałam No cóż, przynajmniej mam czystą, niepopisaną pracę, tylko okładkę zmienić i mogę komuś odsprzedać

A, i nie zapominajcie - Olesiejukowie są taaaacy fajni, choć nikt ich nie lubi ;P