dr Marianna Banacka

mgr Anna Karczewska

O zamieszaniu, jakie miało miejsce w związku z zajęciami z czytelnictwa nie chce mi się po raz kolejny pisać, przejdę więc od razu do tych pozytywnych fragmentów. Otóż - mimo zlikwidowania środowej grupy - nikt nie miał problemu z zaliczeniem ćwiczeń z powodu nieobecności. Pani mgr Karczewska okazała się być niezwykle sympatyczną osobą, całkiem ciekawie prowadzącą zajęcia (co prawda nie było ich zbyt wiele… a mi się pokrywały z ogunem, więc byłam dwa razy tylko. Ale za to referat zrobilam!). Na ćwiczeniach omówiliśmy książkę Manguela “Moja Historia Czytania”, a także inne pozycje, ale nie wiem jakie, bo w tym czasie pisałam kolokwium z oguna

Read the rest of this entry »

Zakończył się 3 semestr, pora rozpocząć podsumowania posemestralne, zwłaszcza że z większości przedmiotów zaliczenia już się odbyły, jeszcze tylko trzy egzaminy (dla niektórych tylko 2) i będzie można odsapnąc po sesji.

Od siebie chciałam powiedzieć, że był to wyjątkowo ciężki semestr. Chodziłam przez większość czasu zmęczona, chronicznie niewyspana, ledwo żywa i generalnie nie mająca pojęcia, co się dookoła mnie dzieje. Nie wspominając o stydenckim głodowaniu. Ciągle się spóźniałam albo zasypiałam na zajęcia, nie pojawiałam się na wykładach. Ogólnie wzbudzałam żałość innych studentów i swoją własną.

Mam nadzieję, że gdy przyjdzie wiosna odzyskam trochę sił i następny semestr nie minie mi tak sennie…

Tyle marudzenia, niedługo zacznę pisać podsumowania. Do przeczytania.

Twarda, biała oprawa z napisem “Ofiara 44″ na tle torów kolejowych. W środku fragment mapy ZSRR pochlapany krwią, a na nim wiele czerwonych chorągiewek. Lew Demidow nie wie, czy to na pewno wszystkie, ale gotów jest poświęcić wszystko, by 44-ta chorągiewka była już ostatnia.

“Dokonał wielu aresztowań, znając jedynie nazwisko i adres obywatela i wiedząc, że ktoś mu nie ufa.”

“Ofiara 44″ to thriller, mamy więc mordercę, i to seryjnego, oraz dzielnego stróża prawa (no może nie do końca, ale o tym za chwilę), próbującego złapać przestępcę. Mamy też skomplikowaną sytuację rodzinną naszego bohatera. Znacie to? Znamy! Na szczęście Tom Rob Smith postanowił  dodać historii trochę rumieńców nietypowymi realiami. I tak, drogi czytelniku, witaj w stalinowskim Związku Radzieckim roku 1953.

Read the rest of this entry »

Czytaj też na Votum Separatum.

Czternastoletni Erik mieszka z sadystycznym ojcem i bezradną matką. Lanie dostaje codziennie za szereg drobnych “przewinień” - chociażby zbyt mocno pochylił się nad stołem, sięgając po solniczkę. Jednocześnie uczy się odporności na poniżenie i ból, dzięki czemu zostaje szefem szkolnego gangu. Gdy - razem z innymi jego członkami - zostaje wyrzucony ze szkoły i przenosi się do innej, z internatem, liczy, że będzie mógł skończyć z bójkami i przemocą. Niestety, w szkole w Stjärnsbergu spirala brutalności nakręca się dalej.

Read the rest of this entry »