Jest pierwszy marca, czyli początek sesji poprawkowej. W związku z tym wszystkim życzę powodzenia, zwłaszcza tym, którzy realizują plan 1-3-5. Mam nadzieję, że jeszcze nie zjedliście w akcie szaleństwa własnych (w niektórych przypadkach cudzych) notatek. Ja jestem blisko.

Smuci mnie, że to kolejna marudna notka. Ktoś mógłby odnieść wrażenie, że przestałam lubić moje studia. W chwilach takich jak ta (no dobrze, jeszcze w chwilach, gdy uświadamia mi się, że jestem idiotką, bo nie chcę się przenieść na inny kierunek/uczelnię/wybrałam sobie głupią ścieżkę na magisterce/chcę żyć tak, a nie inaczej, ale nikt tego nie rozumie, bo wasz sposób na życie jest najlepszy) naprawdę przestaję. Przestaję, gdy myślę, że 3 marca chciałabym zacząć pisać pracę licencjacką. Chciałabym zacząć pisać opowiadanie. I jakąś całkiem sensowną notkę na bloga. Przeczytać wszystkie zaległe RSS-y, które naprawdę mnie interesują. Narysować gościa w garniturze (nie pytajcie. Po prostu mi potrzebny.). Ale zamiast tego 3 marca kończę naukę do egzaminu i rozpoczynam naukę do poprawki, którą i tak zdam co najwyżej na ładne oczy. Bo uczenie się tego cholerstwa jest - uwaga, bo tu będzie najbardziej szpetny, głęboko obraźliwy bluzg - trudniejsze nawet od wkucia 70 slajdów na Przetwarzanie Informacji IV. Naprawdę. Tam chociaż robiłam jakieś postępy. A tu od półtora tygodnia gapię się w notatki i nic. Nic, nic, nic. Szare komórki straciły zdolność do zapisywania informacji.

Kiedy wstałam rano świeciło słońce. Teraz idzie wielka chmura, robi się ciemno, a ja dziś miałam wyjść i załatwić te wszystkie zaległe rzeczy. Eh. Zamiast tego może jeszcze trochę się pouczę.

PS. Wiem, że takie marudzenie jest żałosne. Ale co mam zrobić? Co mam zrobić, skoro piszę o moich studiach, a nie mam nic innego do powiedzenia?

dr inż. Marek Iwanowski

Czyli bierzemy sobie SQL-a, tworzymy bazę danych, a następnie uczymy się różnistych zapytań i innych sztuczek. I aż strach mi coś napisać, co by nie wyjść na idiotkę, bo oburęczne nieuzdolnienie informatyczne jest chorobą nieuleczalną.

Na początek tradycyjnie coś o zamieszaniu z grupami, bo jeszcze się nie zdażył przedmiot podzielony na grupy, który by nie sprawiał problemu. Otóż wg planu pierwotnie te zajęcia odbywać się miały rano w trzech grupach od 8.00 do 13.00. No i super, wzięłam sobie na rano lektorat, żeby wszystko zbić sobie w kupę. Później jednak przedmiot magicznie teleportował się na 15.00 do 20.00. Tym sposobem najpierw miałam lektorat na 9.45, a wieczorem na 18.30. Jeszcze większą radochę miały osoby uczęszczające na ekonomię… w godzinach 16.45 - 20.00. Co oczywiście wywołało drobne zgrzyty, bo wiadomo, że każdy chce być we wcześniejszej grupie. Przez co znów było nierówno, raz zbyt tłoczno, a raz za luźno…

Read the rest of this entry »

prof. UW dr hab. Dariusz “Dziubuś” Kuźmina

Zajęcia z naukoznawstwa to były bardzo miłe i przyjemne gry i zabawy, a tematem byli jakże przeuroczy dziubusie, którzy na przestrzeni wieków wymyślali sobie różne rzeczy, co by dobrze rokować dla rozwoju nauki.

A tak trochę poważniej - zajęcia dotyczyły struktury uczelni, a zwłaszcza kolejnych naukowych stopni i różnorakich zasad funkcjonowania w nauce, a także klasyfikacji nauk na przestrzeni wieków, dowiedzieliśmy się co nieco o teoriach rozwoju nauki i o tym, dlaczego Popper i dlaczego był fajny. Gdzieś po drodze przewinęły się wspomniane gratisy, by zakończyć głębszymi rozważaniami nad trudnym tematem eutanazji.

Read the rest of this entry »

mgr Anna Szczepańska

Jeden z tych przedmiotów, którego nazwy nie dało rady zapamiętać. Co nie znaczy, że nie był potrzebny, bo każdy infobroker dobrze wie, jak trudnym zadaniem jest wyszukiwanie informacji. Zaczęło się jednak o chaosu (do czego chyba trzeba się już przyzwyczaić, gdy grup jest więcej niż jedna). Mianowicie zajęcia te odbywały się na zmianę, a także nad i pod PI V, a jednym pasowały te grupy, innym inne i w sumie nie było wiadomo, kto ma przyjść w którym tygodniu. Potem, dzięki tajemniczemu mailowi, wszystko miało się przestawić, a na sam koniec powstała czwarta grupa. O. Proste, nie?

Wracając do zajęć - zaczęliśmy od starej dobrej potrzeby informacyjnej, następnie przeszliśmy do strategii wyszukiwawczych (dzielnie próbując zrozumieć, o co chodzi z tą strategią kolejnych klas, bo to przecież musiało mieć sens, tylko nasze przykłady ni jak nie chciały go mieć :/ ), a potem zaczęła się zabawa.

Read the rest of this entry »

dr Seweryn Dobrzelewski

Przetwarzanie informacji towarzyszy nam w kolejnych odsłonach od pierwszego semestru, i co następne, to trudniejsze. Na szczęście piątka zeszła ponownie na ludzki poziom. A tym razem bawiliśmy się naszymi ulubionymi kartotekami haseł wzorcowych (khw).

Po krótkiej części teoretycznej przyszła pora na część praktyczną, czyli odpalamy MAK-a i robimy: hasło autorskie, tytułowe, korporatywne, dla imprezy, przedmiotowe i geograficzne. Niby nic trudnego, a jednak - co niektórzy dostawali napadu szału próbując poprawić jakiej brakujące podpole (i tylko słyszę ten szyderczy śmiech - No nie, to z Windowsa 3.1 przenieśliście się na DOS-a?!). Samo uzupełnienie haseł też nie było proste, bo nawet dobrze przepisać z NUKAT-u trzeba umieć (ja nie umiałam, a jak się skapnęłam, to było za późno). Ewentualnie zawsze można było wymyślić własne hasło, w rodzaju “orgii dzikich studentów na zajęciach z PI V” jako imprezę. Byleby zgodnie ze sztuką. (Ale kopiowanie to MAK ma akurat pierwsza klasa - mała rzecz, a tyle radości.)

Read the rest of this entry »