Czytaj też na Votum Separatum

Jakiś czas temu Wydawnictwo W.A.B. zaprosiło mnie do grona znajomych na Facebooku. Trochę się zdziwiłam, dlaczego właśnie mnie, ale szybko doszłam do wniosku, że wydawnictwu opłaca się pewnie zapraszać wszystkich jak leci, bo nawet jak odpowie tylko część, to i tak grono odbiorców się poszerza. Co prawda można było zrobić fanpage’a, przecież to instytucja, nie osoba, no ale niech będzie. W każdym razie obie strony powinny być zadowolone – W.A.B. rozsyła swoje informacje już prawie 700 osobom, a czytelnicy dostają najświeższe informacje.

A są one nawet ciekawe. Dostajemy linki do filmów na YouTube dotyczących konkretnych pozycji, informacje o spotkaniach autorskich, o premierach i wywiady z twórcami. Słowem – wszystko, czego dusza czytelnika zapragnie, a nawet więcej, bo wśród newsów znajdziemy też… zdjęcie przebiśniegów. Dla stęsknionych wiosny. Albo przypomnienie o Dniu Kota (17 lutego).

Read the rest of this entry »

Coraz więcej wydawnictw zakłada konta na YouTube. Możemy posłuchać całej masy wywiadów z autorami, filmów ze spotkań z fanami, relacji z videoczatów i tak dalej. A co ze starą, dobrą reklamą?

Czyli wybór paru co ciekawszych reklamówek książkowych. Bo można się promować w sposób tradycyjny, jak na przykład Świat Książki w przypadku „Szyfru Szekspira” czy Fabryka Słów z „Rzeźnikiem drzew”. Krótko, zwięźle i na temat. Ale można też wymyślić coś oryginalnego – mianowicie bierzemy autora i prosimy, by powiedział parę słów od siebie, ale trochę inaczej. Tak zrobił Rafał Orkan reklamując „Dzikiego Mesjasza” czy Andrzej Pilipiuk prezentując „Homo bimbrownikus”. Szczerze mówiąc, pierwszy filmik z lekka mnie przeraził, ale mam pewne wątpliwości, czy było to celowe działanie. Natomiast w drugim przypadku „Będą trupy” mówi samo za siebie. Widły skutecznie poprawiają humor.

Read the rest of this entry »

Tym razem będzie recenzja w ramach mojej działalności “redakcyjnej” w Playbacku (choć głównie to robię korektę):

Z Archiwum X: Chcę wierzyć

Można mi zaufać, w końcu obejrzenie wszystkich 9 sezonów czyni ze mnie pewnego rodzaju eksperta

Niesiona na fali giertychowskich akcji anty-gombrowiczowskich, postanowiłam zapoznać się bliżej z tym autorem. Nie tylko z osławionym “Transatlantykiem” czy “Ferdydurke”, ale też z czymś mniej wśród szkolnej dziatwy znanym. Wybór (mocno przypadkowy) padł na “Iwonę, księżniczkę Burgunda” oraz “Ślub”. Dziś napiszę co nieco o tym pierwszym dramacie, ze względu na premierę “Iwony” w Teatrze Dramatycznym i opery - również na podstawie Gombrowicza - w Operze Narodowej.

Tytułowa Iwona jest nijaka, rozlazła, pół-żywa, do tego brzydka. Nie uśmiecha się, nie odpowiada na pytania. Mężczyźni wyśmiewają się z niej. Razem z nimi głupie żarty robi książę Filip, który niespodziewanie stwierdza, że się z Iwoną ożeni. Początkowo wszyscy traktują to jako dowcip, wkrótce jednak zrozumieją, że Filip nie żartuje i że trzeba zaprzyjaźnić się z jego narzeczoną. Niestety, rodzice Iwony - mimo prób i wysiłków - nie potrafią przełamać milczenia dziewczyny, jej ciągłego zestrachania i bezruchu. Ostatecznie zarówno Filip, jak i król i królowa, nie będą potrafili znieść Iwony i postanowią ją zabić…

Read the rest of this entry »

A dziś będzie dla odmiany recenzja filmowa. Być może z okazji świąt nie tylko ja miałam czas siedzieć całymi godzinami przed telewizorem (ale można mi to wybaczyć, gdyż tu w Wawie telewizora nie mam) i być może nie tylko ja natknęła m się na film “Bibliotekarz 2: Tajemnice Kopalni Króla Samolona”. Co prawda nie widziałam części pierwszej “B: Tajemnica Włóczni”, ale szkoda było mi przegapić taką okazję.

Najpierw krótko o fabule - oto mamy młodego mężczyznę, Flynna Carsena, pracującego w dość nietypowej bibliotece, zbierającej nie tylko książki, ale też wszelkiego rodzaju artefakty, jak całun turyński, magiczne miecze, Arka Przymierza, skamieniała meduza… Tym razem Flynn ma za zadanie odnaleźć Kopalnie Salomona i powstrzymać pragnących zapanować nad światem bandytów przez zdobyciem magicznej księgi. Oczywiście nie będzie ratować świata sam - pomoże mu piękna pani archeolog, badająca historię królowej Saaby… Nie przypomina wam to czegoś? Bo mi nasz bibliotekarz od pierwszej chwili skojarzył się z Indianą Jonesem dla ubogich.

Read the rest of this entry »